Terminologia Sztuk Walki

Od starożytnego pięściarstwa do współczesnego boksu

Chyba nie ma dorosłego Polaka ani dorosłej Polki, którzy nie słyszeliby o Muhammadzie Alim, Jerzym Kuleju czy Andrzeju Gołocie. Oczywiście, skala talentu i popularności wymienionych zawodników jest różna. Pierwszy to jedna z największych gwiazd boksu (zarówno amatorskiego, jak i zawodowego), mistrz świata wszechwag, drugi jest jednym z najbardziej utytułowanych polskich bokserów (dwukrotnym złotym medalistą igrzysk olimpijskich w wadze lekkopółśredniej (do 64 kg), trenowanym przez Feliksa Stamma), trzeci to mistrz wagi ciężkiej, jeden z pierwszych polskich zawodowych bokserów, któremu kibicowała m.in. Wisława Szymborska.

Boks to jeden z brutalniejszych sportów. Na ringu często pojawia się krew, co nie zniechęca publiczności, by z wypiekami na twarzach i pełnym zaangażowaniem kibicowała zawodnikom, czasami obstawiając wynik. To nie zmienia się od tysięcy lat. Wprawdzie współczesne społeczeństwo nastawione na przestrzeganie regulaminu i porządku wyeliminowało z przestrzeni publicznych bójki, ale uznało istnienie ringu, przestrzeni otoczonej linami o wymiarach maksymalnie 4.9 m×6.1 m. To właśnie tam można walczyć na pięści w postawie stojącej, w zwarciu albo w półdystansie. Oczywiście, przestrzegając regulaminu. Zawodnicy uderzają pięściami w rękawicach w górne partie ciała (powyżej pasa), stosując ciosy proste, sierpowe oraz podbródkowe. Wykorzystują także techniki obronne: gardę, odskok, odchylenie oraz zakrok. O zwycięstwie decyduje więc nie tylko siła i szybkość pięści, ale także skoczność, zwinność i koordynacja ruchowa. Walkę oceniają sędzia ringowy oraz kilku sędziów punktowych, których zadanie polega na liczeniu zadanych ciosów. Sędzia ringowy czuwa nad przebiegiem spotkania i zdrowiem zawodników, dlatego w szczególnych sytuacjach może przerwać walkę. Zawodnicy występują w 17 kategoriach wagowych (w odmianie amatorskiej w 10), a walki trwają maksymalnie 12 rund. Od 1974 roku starcie mężczyzn w amatorskim boksie trwa trzy rundy po trzy minuty, kobiet – cztery rundy po dwie minuty, juniorów – trzy rundy po dwie minuty.

O tym, że boks jest popularną dyscypliną, świadczą liczne gale organizowane w kraju oraz transmitowane z zagranicy. Pięściarze marzą, by zostać mistrzem, kibice pragną zwycięstw swoich ulubieńców na ważnych imprezach zarówno zawodowych, jak i amatorskich. Doceniają umiejętności zawodników, ich determinację i konsekwencję w dążeniu do celu, a także stworzone przez nich show. Najbardziej widowiskowe są oczywiście gale boksu zawodowego i one też wzbudzają największe kontrowersje. Z tego powodu w niektórych krajach, głównie skandynawskich, jeszcze w XXI obowiązywał zakaz ich rozgrywania.

Jeszcze przed walką każde pojawienie się zawodników jest starannie opracowane, przede wszystkim konferencje prasowe czy moment ważenia. Nieustanna konfrontacja przeciwników podkreślają gesty, sposób poruszania się, wypowiedzi, a nawet kostiumy. Publiczność interesuje się także życiem prywatnym bokserów, którzy stają się osobami publicznymi i celebrytami. Tu działa zasada: jeśli jesteś pretendentem albo przegranym mistrzem, przestajesz ciekawić. Uwaga skupia się na aktualnie niepokonanym.

Najlepszych bokserów pamiętamy ze względu na liczbę wygranych walk, ich styl (walka Mike’a Tysona z Michaelem Spinksem trwała jedynie 91 sekund), atrybuty albo sposób zachowania się na ringu. Muhammad Ali to przecież także słynny „Pyskacz z Louisville”, który „skakał jak motylek, a żądlił jak osa” i w razie potrzeby potrafił też „błaznować na linach”, by zmęczyć przeciwnika. Prowadził przy tym drwiący monolog na temat rywala. Polacy zapamiętają go także z walki ze Zbigniewem Pietrzykowskim podczas XVII Igrzysk Olimpijskich w Rzymie z 1960 roku, kiedy dopiero „The Greatest” zaczynał karierę.

Mitologię dyscypliny i uprawiających ją zawodników budują literatura i filmy, by wspomnieć choćby opowiadanie Ernesta Hemingwaya Światło życia (1933) czy serię Rocky w reżyserii Johna G. Avildsena z Sylvestrem Stallone’em, a także doniesienia prasowe. Dziennikarze poświadczają, że ringowi przeciwnicy prywatnie okazują sobie przyjaźń i pomoc. Ze względu na swoją siłę i sprawność na ringu zawodnicy zdają się czasami współczesnymi herosami, którzy mogą uratować świat. Świat przygląda się ich codziennym zachowaniom. Również polityka nie pozostawia ich w spokoju, przekształcając ich walki w konfrontację ideologii.

Pięściarstwo starożytne

Walka na pięści to chyba jeden z najstarszych sposobów rozstrzygania konfliktów, znany Summerom, Egipcjanom, Kreteńczykom, Etruskom oraz Achajom. Występuje we wszystkich kulturach, bez względu na położenie geograficzne i czas. Trudno stwierdzić, kiedy najbardziej pierwotna sztuka walki – walka na pięści – przekształciła się w sport. Na igrzyskach olimpijskich pojawiła się w 688 p.n.e. Wówczas zwyciężył Onomastos ze Smyrny. W Grecji za wynalazcę pięściarstwa uznawano Apolla albo Tezeusza. Na cześć zwycięzców powstawały pieśni, by unieśmiertelnić ich imiona. Do dziś możemy wskazać najbardziej utytułowanych pięściarzy starożytności: Malnakomasa z Karii, Hippomachosa z Elidy, Teagenesa z Tazoz, Glaukosa z Korystos czy Diagoraza z Rodos.

Oczywiście, walka wyglądała wówczas nieco inaczej. Zamiast rękawic owijano dłonie skórzanymi rzemieniami, które z czasem zaczęto nabijać kawałkami żelaza, by spotęgować siłę ich rażenia. W IV w. p.n.e. w Grecji pojawił się boks zawodowy, a wraz z nim proceder przekupstwa oraz ustawiania walk. Wtedy już zawodnicy nosili rękawice (caetus), kaski z wełny albo skór (amphotis), a w czasie treningów używali specjalnych worków, wypełnionych piaskiem albo figami. W starożytnym Rzymie walki pięściarzy zaczęły przypominać starcia gladiatorów. Z powodu wzrastającej brutalizacji cesarz Teodozjusz I w 393 roku n.e. zakazał igrzysk, uznając je za widowiska pogańskie.

Narodziny nowożytnej dyscypliny

W XVIII wieku boksem zainteresowała się angielska arystokracja. Początkowo zawody rozgrywano razem z innymi dyscyplinami, m.in. z zapasami, a stawką była nagroda pieniężna. Publiczność obstawiała, kto wygra, a zebrane w ten sposób pieniądze zwiększały pulę w rozgrywkach. Nie znano jeszcze pojęcia remisu ani zwycięstwa na punkty, dlatego każda walka musiała być rozstrzygnięta. Kres wyznaczał nokaut, cios, po którym jeden z zawodników nie mógł już dalej walczyć. W porównaniu ze współczesnością zawodnicy byli bardziej statyczni. Liczyła się siła ciosu, sprawność wykonania obrotu w celu uniknięcia uderzenia oraz precyzja trafienia w najbardziej czułe miejsca na ciele przeciwnika.

W 1719 roku mistrzem w walce na pięści został Amerykanin James Figg, uznawany za twórcę boksu angielskiego. Wkrótce założył on w Londynie pierwszą szkołę pięściarstwa, a od 1725 roku był również menedżerem i organizatorem walk. Jak popularna była to wówczas dyscyplina oraz forma rozrywki świadczy fakt, że do 1729 roku w stolicy Anglii powstało 12 szkół boksu. Stopniowo sport rozpowszechniał się we Francji, w Niemczech i we Włoszech.

Pierwszy regulamin stworzył uczeń i następca Figga – Jack Broughton. W 1736 roku został on mistrzem Anglii i bronił tytułu przez kilkanaście lat. Wprowadzone przez niego obostrzenia były m.in. spowodowane śmiercią jednego z zawodników, George’a Stevensona. Według nowych zasad walka kończyła się, jeśli pięściarz nie podniósł się dłużej niż 30 sekund. Leżącego nie można było bić, zakazano też drapania i ataku na oczy. W 1741 po raz pierwszy dookreślono przestrzeń walki, wprowadzono znormalizowany ring i zabroniono ciosów poniżej pasa. Kodeks ten obowiązywał do I połowy XIX wieku.

W kolejnych latach dyscyplina modernizowała się, coraz bardziej przypominając formę współczesną. Udoskonalano technikę ciosów (w 1747 roku John Godfrey zajął się biomechaniką), w 1867 roku wprowadzono rękawice (na treningach stosowano je od 1747, a w USA nakaz ich noszenia obowiązywał od 1889 roku). Ostatnim mistrzem na gołe pięści był John L. Sulivan. On również został pierwszym mistrzem wagi ciężkiej w rękawicach.

Kolejną reformę dyscypliny zaproponowali w 1865 roku A. Chambers (bokser), J. Chamberlein (dziennikarz) oraz sir John Sholto Queensberry. Zasady te przyjęto w USA w 1872 roku. Wtedy wprowadzono kategorie wagowe oraz trzyminutowe rundy, choć ich liczba nadal nie została określona – rekordowe walki trwały nawet 99 rund. W 1916 roku ograniczono ich liczbę do 15, a w latach 80. XX wieku do 12.

Międzykontynetalny rozwój dyscypliny

W USA sport upowszechnił się wraz z napływem angielskich i irlandzkich imigrantów. Zmniejszono wówczas dystans między zawodnikami w czasie walki, wprowadzono też ciosy sierpowe. Regularnie rozgrywane starcia między Anglikami a zawodnikami z Ameryki ze względu na niedawną historię nabierały dodatkowych smaczków. Do 1835 roku pojedynki o mistrzostwo odbywały się wyłącznie w Anglii, potem także w USA. Na przełomie XIX i XX wieku to Stany Zjednoczone stały się głównym organizatorem walk bokserskich, m.in. w Olympic Club w Nowym Orleanie, a boks stawał się widowiskiem masowym. Co ciekawe, była to jedna z niewielu dyscyplin bez segregacji rasowej, więc biali walczyli z czarnoskórymi. W 1897 roku nakręcono film z walki pięściarzy, a wraz z nowymi technologiami coraz większą popularnością cieszyły się transmisje radiowe i telewizyjne.

Dyscypliną olimpijską boks stał się w 1904 roku. Podczas III Letnich Igrzysk Olimpijskich w Saint Louis w 7 kategoriach walczyło 44 zawodników. Od tej pory dyscyplina ta nie pojawiła się jedynie w programie V Letnich Igrzysk Olimpijskich w Sztokholmie w 1912 roku, ponieważ w Szwecji nie można było uprawiać tego sportu. Wprawdzie w igrzyskach brali udział amatorzy, ale tytuł mistrza bardzo często stawał się progiem do zawodowstwa. Tak było w przypadku m.in. Cassiusa Claya (Muhammada Alego), George’a Formana, Joe’a Freziera czy Henry’ego Maske. Od 2012 roku podczas igrzysk olimpijskich walczą również kobiety.

Po I wojnie światowej obserwujemy imponujący rozwój dyscypliny. W 1920 roku powstała Międzynarodowa Federacja Boksu Amatorskiego (FIBA), a w 1921 roku powołano do życia pierwszą organizację boksu zawodowego National Boxing Association (NBA). Co ciekawe, pierwsze Mistrzostwa Europy odbyły się w Sztokholmie w 1925 roku, nagrodą były wówczas przyznawane pasy (podobnie jak dziś w boksie zawodowym).

Boks w Polsce

Na ziemiach polskich pierwsze szkółki powstały jeszcze podczas zaborów, by wymienić choćby Sekcję Gier Ruchowych Warszawskiego Koła Sportowego w parku Agrykoli, z instruktorami Stanisławem Szczepkowskim i Stanisławem Budnym. Tuż po odzyskaniu niepodległości sekcje istniały w Katowicach, Krakowie, Poznaniu, Łodzi i Warszawie. W 1923 roku z Polskiego Towarzystwa Atletycznego wyodrębnił się Polski Związek Bokserski.

Polscy bokserzy po raz pierwszy wzięli udział w VIII Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu w 1924 roku. Pięcioosobowa reprezentacja wystąpiła wówczas w czterech kategoriach: półśredniej, średniej, półciężkiej i ciężkiej. Pierwszy pas (srebrny) dla Polski zdobył Mieczysław Forlański podczas Mistrzostw Europy w 1930 roku (kategoria musza). Złoty przywiózł kilka lat później Aleksander Polus (1937, kategoria piórkowa). Natomiast pierwszy medal igrzysk olimpijskich (brązowy) zdobył w 1948 roku w Londynie Aleksy Antkiewicz. Złoto olimpijskie wywalczył Zygmunt Chychła na XV Letnich Igrzyskach w Helsinkach w 1952 roku. Od tego momentu polskie pięściarstwo święciło wiele triumfów, głównie za sprawą podopiecznych Feliksa Stamma, a polscy kibice żądni sukcesów wciąż czekają na ich następców.

Polscy bokserzy nieustannie podejmują próby zdobycia ringów zawodowych i utrzymania się w nich na dłużej. Warto jednak pamiętać także o doskonałych pięściarzach zza oceanu, którzy mieli polskie korzenie, Stanleyu Ketchelu zwanym „Zabójcą z Michigan”, Tonnym Zale „Człowieku ze stali” czy Eddiem „Babe” Risko, który w latach 1932–1934 walczył jako Henryk Pulaski.

Boks Częstochowa – Trening w Częstochowie

Boks Częstochowa – Trening w Częstochowie – sport walki głównie uprawiany przez mężczyzn polegający na walce na pięści rozgrywanej według ściśle określonych reguł. Walkę prowadzi się w miękkich rękawicach bokserskich, które zapobiegają kontuzjom i urazom. Celem walki jest zadanie przeciwnikowi możliwie największej liczby prawidłowych ciosów przy równoczesnym udaremnieniu ataków i unikaniu ciosów przeciwnika. Zwycięża zawodnik, który w wyniku całego spotkania uzyska przewagę punktową albo pokona przeciwnika przez nokaut czyli niezdolność do kontynuowania dalszej walki.

Walka w boksie – regulamin sportowy

Walka odbywa się w ringu bokserskim w określonych kategoriach wagowych. W związku z czym rozróżnia się 11 kategorii wagowych. W boksie amatorskim walka trwa 3 rundy po 3 minuty z jednominutowymi przerwami. W zawodowym boksie liczba rund jest ustalana prze promotorów, którzy ustalają je podczas podpisywania kontraktów. Profesjonalna walka zawodowa bokserów może wynosić od 4 do 14 rund. Bokser korzysta z pomocy trenera, sekundanta oraz jego pomocnika. Trener boksu w przerwach między rundami udziela zawodnikowi niezbędnych porad technicznych i taktycznych. Walkę prowadzi sędzia ringowy, który w razie naruszenia przepisów zwraca zawodnikom uwagę, udziela upomnień i ostrzeżeń. Po trzecim ostrzeżeniu następuje dyskwalifikacja boksera naruszającego zasady walki sportowej. Walkę bokserską ocenia od 3 do 5 sędziów punktowych, którzy oceniają prawidłowo zadane ciosy, elementy obronne oraz ogólną technikę zawodników podczas rywalizacji. Na podstawie obserwacji sędziowie za każdą rundę przyznają lepszemu zawodnikowi 20 punktów natomiast przeciwnikowi odpowiednio mniej. Ostrzeżenia udzielana przez sędziego ringowego zalicza się jako punkt dla przeciwnika. Suma punktów z 3 rund na podstawie decyzji sędziów punktowych decyduje o zwycięstwie jednego ze sportowców. Jeżeli werdykt jest remisowy sędzia podczas turnieju musi wskazać na zwycięstwo boksera, który był bardziej aktywny i sprawiał lepsze wrażenie podczas walki.

boks częstochowa - trening boksu w częstochowie, backfist

Pojedynek bokserski

Pojedynek bokserski może zakończyć się następującymi rozstrzygnięciami: jednogłośne zwycięstwo na punkty, zwycięstwo przez nokaut, wygrana przez RSC, przez poddanie przeciwnika, przez dyskwalifikację, gdy przeciwnik nie stawia się na czas w ringu. W trakcie rywalizacji sportowej za prawidłowe uznaje się tylko ciosy zadane zamkniętą rękawicą w przednią powierzchnię ciała powyżej pasa, z przednią częścią głowy włącznie. Niedozwolone są ciosy otwartą rękawicą, pchnięcia, uderzenia łokciem, poniżej pasa, w tylną część głowy, kark, plecy oraz okolice nerek. W boksie niedozwolone jest również przytrzymywanie przeciwnika rękami oraz zadawanie ciosów po komendzie przerwania walki przez sędziego do momentu jej wznowienia. Sędzia ringowy wylicza boksera w momencie otrzymania mocnego ciosu, który powoduje oszołomienie zawodnika i powoduje jego chwilową niezdolność do podjęcia dalszej walki. Wyliczanie trwa co najmniej do 8 sekund jeżeli oszołomienie nie minęło i zagraża to zdrowiu fightera sędzia odsyła zawodnika do narożnika i ogłasza zwycięstwo przez nokaut. Ze względu na bezpieczeństwo pokonany fighter przez nokaut musi przejść natychmiastowe badanie lekarskie. W boksie amatorskim nie ma prawa przystąpić ponownie do treningów wcześniej niż po upływie 4 tygodni. Jeżeli w okresie 3 miesięcy nastąpił powtórny nokaut, przerwę ochronną przedłuża się do 3 miesięcy. W przypadku 3 nokautów doznanych w ciągu jednego roku zawodnik zostaje pozbawiony prawa uprawiania boksu w przyszłości. W przypadku wznowienia startów bokser zobowiązany jest do przeprowadzenia szczegółowych badań lekarskich.

boks dla kobiet częstochowa - trening boksu dla kobiet w częstochowie, backfist

Technika i taktyka bokserska

Boks wymaga od zawodnika wszechstronnej sprawności fizycznej, siły, wytrzymałości, szybkości, zręczności oraz odwagi i zdolności do koncentracji. W taktyce treningowej chodzi nie tylko o umiejętność zadawania celnych ciosów przynoszących punkty za trafienia w walce ale także o to, aby poprzez umiejętną obronę unikać ciosów przeciwnika przy jak najmniejszym nakładzie sił. W boksie rozróżniamy: ciosy proste, sierpowe, hakowe i zadawane z dołu. Do działań obronnych należą: odskoki, uniki, blokowanie ciosów przeciwnika rękawicami oraz kontry. Walka może być prowadzona w dystansie przy pełnym wykorzystaniu długości ramion, w półdystansie gdzie odległość między bokserami jest o połowę mniejsza oraz w zwarciu gdy zawodnicy niemal przywierają do siebie. Najbardziej narażonymi częściami ciała na ataki przeciwnika są ciosy zadawane w wrażliwe okolice ciała. Do takich miejsc zaliczamy: szczękę, skroń, tętnicę szyjną, okolice serca, żołądka, wątroby, a także splot słoneczny.

Kategorie wagowe w boksie amatorski:

papierowa (do 48kg), musza (do 51kg), kogucia (do 54kg), piórkowa (do 57kg), lekka (do 60kg), lekkopółśrednia (do 63,5kg), półśrednia (do 67kg), lekkośrednia (do 71kg), średnia (do 75kg), półciężka (do 81kg), ciężka (do +81kg)

Zawodowi Mistrzowie Świata w Boksie w kategorii wszechwag:

John L. Sullivan (1889- 1892), James J. Corbett (1892- 1897), Bob Fitzsimmons (1897- 1899), James J. Jeffries (1899- 1905), Marvin Hart (1905), Tommy Burns (1906- 1908), Jack Johnson (1908- 1915), Jess Willard (1915- 1919), Jack Dempsey (1919- 1926), Gene Tunney (1926- 1928), Max Schmeling (1930- 1932), Jack Sharkey (1932- 1933), Primo Carnera (1933- 1934), Max Baer (1934- 1935), James J. Braddock (1935- 1937), Joe Louis (1937- 1949), Ezzard Charles (1949- 1951), Joe Walcott (1951- 52), Rocky Marciano (1952- 1956), Floyd Patterson (1956- 1959), Ingemar Johansson (1959- 1960), Floyd Patterson (1960- 1962), Sonny Liston (1962- 1964), Cassius Clay (1964- 1965), Erni Terrel (1965- 1967), Muhammad Ali (1967), Jimmy Ellis (1968- 1970), Joe Frazier (1970- 1973), George Foreman (1973- 1974), Muhammad Ali (1974- 1979), Larry Holmes (1978 WBC), John Tate (1979- 1980 WBA), Mike Weaver (1980- 1982 WBA), Michael Dokes (1982 WBA)

boks dla kobiet częstochowa - trening boksu dla kobiet w częstochowie, backfist

Historia boksu

Pierwotną formą współczesnego boksu były rozmaite sztuki walki w których używano walki na pięści. Pierwsze historyczne zapiski znajdujemy już w Babilonie (3000 p.n.e.), Egipcie (1600 p.n.e.) oraz Grecji. W treści Iliady Homer opisuje walki na pięści organizowane dla uczczenia wojowników poległych pod Troją (1200-1100 p.n.e.) Od 688 p.n.e. walki pięściarskie pojawiły się w programie starożytnych Igrzysk Olimpijskich. Na początku walczono na gołe pięści, później owijano wokół dłoni skórzane rzemienie. Walka trwała do chwili, gdy jeden z przeciwników nie mógł już dłużej walczyć. W starożytnym Rzymie organizowano walki na pięści dla gladiatorów stawały się one coraz bardziej brutalne. Z czasem zaczęto zastępować miękkie skórzane bandaże twardymi rękawicami okolonymi pierścieniem z ołowiu oraz nabijanymi metalowymi kolcami. Dopiero w 393 cesarz Teodozjusz I wraz z zaniechaniem Igrzysk Olimpijskich zakazał też brutalnych walk gladiatorów. Nowoczesny boks narodził się w Anglii. Pierwsze wzmianki pochodzą z końca XXVII wieku. Prawdopodobnie pierwszą szkołę boksu założył w 1719 roku w Londynie „nauczyciel szermierki” J. Figg. Ustalił ogólne reguły walki i zorganizował pierwsze zawody bokserskie podczas których ogłosił się „pierwszym mistrzem świata” wagi ciężkiej. W latach 1729 – 1865 reguły walki bokserskiej zostały stopniowo uzupełniane. Wpływ na jej przepisy mieli między innymi: J. Broughton (mistrz świata), J. Chamberlain (londyński dziennikarz sportowy, późniejszy mistrz wagi lekkiej). Nowo powstały regulamin firmował swoim nazwiskiem J. S. Douglas markiz of Queensbury. Ciekawostką jest że najważniejsze postanowienia tych przepisów zachowały się do dnia dzisiejszego: trzyminutowe rundy z jednominutowymi przerwami, wyliczanie nokautu do 10 sek. oraz wprowadzenie miękkich rękawic bokserskich o ustalonej wadze. W latach 1816- 1881 organizowano w Stanach Zjednoczonych Mistrzostwa Świata w Boksie Zawodowym na gołe pięści bez podziału na kategorie wagowe. W Europie boks rozwinął się dopiero po pierwszej wojnie światowej wraz z migracją angielskich i amerykańskich żołnierzy. Na Igrzyskach Olimpijskich turniej bokserski przeprowadzono po raz pierwszy w 1904 roku w St. Louis ale wyłącznie z udziałem zawodników z USA. Kilka lat później przeprowadzono go w Londynie tylko z udziałem reprezentacji Anglii. Dopiero na Igrzyskach Olimpijskich w 1920 roku w Antwerpii stanęli do rywalizacji zawodnicy z dziesięciu państw w 8 kategoriach wagowych i od tego momentu boks stale gości w programie Igrzysk Olimpijskich. Z czasem zwiększono ilość kategorii wagowych do 11 oraz liczbę uczestniczących państw do ponad pięćdziesięciu. Pierwsze Mistrzostwa Europy w Boksie amatorów odbyły się w 1925 roku w Sztokholmie. Po drugiej wojnie światowej od 1947 roku odbywają się regularnie co 2 lata. Od roku 1974 są organizowane Mistrzostwa Świata w Boksie amatorskim, które są przeprowadzane co 4 lata.

boks dla kobiet częstochowa - trening boksu dla kobiet w częstochowie, backfist

Boks w Polsce

W Polsce boks zaczęto uprawiać po I wojnie światowej. Prekursorami w polskim boksie byli między innymi: K. Laskowski, K. Balcerkiewicz, L. Berski w Warszawie, J. Baran i S. Głon w Poznaniu, E Nowak w Łodzi oraz W. Junosza- Dąbrowski na Pomorzu. Pierwsze pokazowe walki bokserskie organizowano w latach 1918-1922 w Warszawie, Poznaniu, Łodzi i na Śląsku. W grudniu 1923 roku powstał w Warszawie Polski Związek Boksu. W 1924 roku zostały zorganizowane pierwsze Mistrzostwa Polski w Boksie i w tym samym roku Polacy po raz pierwszy uczestniczyli w turnieju bokserskim na Igrzyskach Olimpijskich. W roku 1925 Polski Związek Bokserski przystąpił do Międzynarodowej Federacji Boksu Amatorskiego. W okresie powojennym polski boks osiągnął największe światowe sukcesy. W latach 1948- 80 polscy zawodnicy zdobyli aż 38 medali (w tym 8 złotych) na Igrzyskach Olimpijskich oraz ponad 90 medali na ME i MŚ. Do wysokiej pozycji polskiego boksu na arenie międzynarodowej przyczynił się Feliks Stamm jeden z najwybitniejszych trenerów. Wspaniały szkoleniowiec polskiej reprezentacji bokserskiej stworzył polską szkołę boksu opierającą się na wysokim poziomie techniki i wszechstronnym wyszkoleniu taktycznym. Rozwojem Boksu w Polsce kieruje Polski Związek Bokserski (PZB) z siedzibą od 1950 roku w Warszawie (wcześniej w Poznaniu), zrzesza 17 okręgowych związków bokserskich z ponad 120 sekcjami klubowymi. PZB ustala przepisy, regulaminy zawodów, szkoli i mianuje sędziów bokserskich. Jest organizatorem MP, spotkań międzypaństwowych oraz za pośrednictwem okręgów również zawodów sportowych na niższym szczeblu. Pod patronatem PZB rozgrywane są zawody w formie rozgrywek ligowych, a także systemy zawodów uzupełniających tradycyjne turnieje między innymi Memoriał Feliksa Stamma. Polski Związek Bokserski organizuje też centralne szkolenia kadry narodowej w przygotowaniach do ME, MŚ i IO.

boks dla kobiet częstochowa - trening boksu dla kobiet w częstochowie, backfist

Międzynarodowe Federacje Boksu

Międzynarodowa Federacja Boksu Amatorskiego (Association Internationale de Boxe Amateure – AIBA) założona w 1925 roku początkowo z siedzibą w Londynie, a od 1978 roku w Nowym Jorku, zrzesza narodowe związki bokserskie ze 125 krajów. AIBA ustala międzynarodowe przepisy obowiązujące w boksie amatorskim, mianuje sędziów międzynarodowych oraz organizuje turnieje bokserskie na Igrzyska Olimpijskie i Mistrzostwa Świata.

World Boxing Association – WBA (Światowa Unia Bokserska)

Powstała w 1962 roku jej korzenie sięgają National Boxing Association (1921r). Jest konkurencyjną organizacją dla federacji WBC z siedzibą w Panamie, której prezydentem jest Gilberto Mendoza. Pasy mistrzowskie WBA są przyznawane pięściarzom, którzy posiadają przynajmniej dwa z czterech mistrzowskich pasów najważniejszych organizacji zawodowego boksu: WBA, WBC, WBO, IBF. Mistrz Świata WBA z chwilą otrzymania mistrzowskiego pasa uzyskuje tytuł Super World Champion.

World Boxing Council – WBC (Światowa Rada Boksu)

Utworzona została w 1963 roku z siedzibą w Meksyku, a w Europie – European Boxing Union czyli (EBU – Europejska Unia Bokserska) z siedzibą w Rzymie. W boksie zawodowym tytuły mistrzowskie zdobywa się przez pokonanie w bezpośredniej walce aktualnego MŚ lub ME w odpowiedniej kategorii wagowej. Głównym celem organizacji WBC jest propagowanie, kontrola i rozwój profesjonalnego boksu przez zintegrowanie wszystkich federacji bokserskich na całym świecie.

Sztuki Walki Częstochowa

Historia

Sztuki Walki Częstochowa – Sztuki walki wręcz są równie stare i zawiłe jak dzieje ludzkości, a geneza owiana tajemnicą. Walka o byt już w czasach prehistorycznych zmusiła człowieka do wykształcenia różnorodnych sposobów samoobrony przed zwierzyną lub wrogiem. Chęć zdobycia pożywienia, a także obrony przed napastnikiem zmuszała do doskonalenia umiejętności ataku i metod obronnych. Wraz z biegiem czasu i rozwojem cywilizacji sztuki walki znalazły zastosowanie w konfliktach zbrojnych, a w elitarnych kręgach zapewniały rywalizację sportową. Do dziś metody walki wręcz są nieustannie doskonalone nie tylko w celach militarnych lecz także dla kształtowania ciała i ducha.

Sztuki Walki Częstochowa

Sztuki Walki Częstochowa

Najstarsze przekazy materialne dowodzące istnienia systemów walki wręcz pochodzą z Egiptu i szacowane są na XXI-XVIII wiek p.n.e.

W Starożytnej Grecji i Rzymie, gdzie sztuki walki były już ukształtowane na wysokim poziomie zyskały ogromną popularność dzięki zmaganiom gladiatorów.

Za kolebkę usystematyzowanych sztuk walki uważne są Indie, gdzie wysoko rozwinięta cywilizacja istniała już w III tysiącleciu p.n.e. Burzliwa historia i licznie prowadzone wojny doprowadziły do wykształcenia kasty wojowników zwanych Kshatriya, uważanych za twórców sztuki walki Vajramushti (tłum. ten, który zacisnął pięść jest twardy). Źródła dowodzą, iż ta sztuka walki była wykorzystywana przez buddyjskich mnichów do obrony przed napastnikami.

Historia Sztuki Walki wschodu wykazuje silny związek z religia buddyjską i starochińskim systemem walki kung fu wu shu. Termin kung fu oznacza wysoki poziom umiejętności osiągnięty w wyniku długotrwałej nauki, doskonałość w danej dziedzinie; wu shu sztuki wojenne. W klasztorach mnisi przez wieki rozwijali i doskonalili metody unieszkodliwienia przeciwnika. Wyznawana przez nich filozofia Zen nadała sztukom walki charakteru duchowego rozwoju jak i sposobu doskonalenia umysłu i ciała, który w efekcie miał prowadzić do samowyzwolenia. Lecz w głównej mierze miały one zapewnić klasztorom przetrwanie poprzez obronę w czasach wielu wojen.

Historia Sztuki Walki to pilnie strzeżone dowody historyczne, niedostępne dla uczonych oraz ludzi z zewnątrz powodują, że geneza sztuk walki owiana jest legendą. Tajemnica jaką otaczano metody walki jak i śmiertelne ciosy była traktowana na tyle poważnie, iż za zdradę niejednokrotnie karano śmiercią.

Pierwszych śladów istnienia sztuki walki w Chinach możemy doszukiwać się w najstarszym i jednocześnie najbardziej wnikliwym traktacie wojennym „Sztuka Wojny” napisanym przez chińskiego generała Sun Tzu około VI wieku p.n.e., który omawia zasady i taktykę prowadzenia wojny. Późniejsze źródła dowodzące istnienia pierwszego metodycznie opracowanego systemu walki pochodzą z III wieku. Lekarz wojskowy Hua To, który odkrył wiele prawd leczniczych stosowanych po dziś dzień, jako pierwszy opracował zestawy ćwiczeń zwanych wuqinxi (tłum. zabawy pięciu zwierząt), które miały na celu wyzwolić w człowieku energię Chi i poprawić sprawność całego ciała. Metoda obserwacji ruchów pięciu zwierząt: tygrysa, niedźwiedzia, małpy, żurawia i smoka znalazła odzwierciedlenie w większości stylów walki, które w późniejszym okresie zostały rozszerzone o inne zwierzęta.

Sztuki Walki Częstochowa – Nowy rozdział w rozwoju wschodnich sztuk walki otworzył przeszkolony w sztuce walki Vajramushti hinduski mnich Bodhidarma (bodhi-oznacza prawdę, a dharma-prawo). Pochodził z książęcego rodu, jego ojcem był hinduski król Sughandha. Swoje imię otrzymał od mistrza Pajnatra, który zdradził mu tajniki hinduskiej sztuki walki. Około roku 525 roku naszej ery udał się do Chin w celu szerzenia nauk Buddy. Po wizycie na dworze ówczesnego cesarza Wu Ti gdzie nie został dobrze przyjęty Bodhidarma osiedlił się w świątyni Shaolin (tłum. Młody las) w prowincji Honan. O niezwykłości tego człowieka mówią zapiski historyczne. Przeprowadził reformę klasztoru wprowadzając w życie naukę higieny i medycyny. Jego zasługą jest również rozpowszechnienie nieznanego wówczas obyczaju picia herbaty. Rozpoczął on wykłady o dążeniu do doskonałości w życiu doczesnym poprzez medytacje. Mało odporni fizycznie mnisi często zasypiali w trakcie wykładów i medytacji. W rezultacie skłoniło to Bodhidarmę do opracowania 18 ćwiczeń fizycznych i psychicznych dla poprawienia ich sprawności. Początkowo były to jedynie proste ćwiczenia polegające na napinaniu mięśni. Jednak z czasem zostały wzbogacone o techniki „zabawy pięciu zwierząt”, które w efekcie doprowadziły do rozwoju wielu form walki wręcz. Miało to ogromne znaczenie dla przetrwania klasztorów oraz późniejszych podróży misyjnych. Bodhidarma spopularyzował system oddychania, wywodzący się z hinduskich metod joga i połączył z formą medytacji. Historia Sztuki Walki udowadnia, ze przyczyniło się to do perfekcyjnego i wszechstronnego szkolenia wojowników. Jego niewątpliwą zasługą było umiejętne połączenie tradycyjnych, chińskich metod walki z doświadczeniem przywiezionym z Indii.

W klasztorach rozwijano zarówno metody sztuki walki wręcz jak i technik z użyciem wielorakiej broni. Metody treningu, medytacja, mistrzowskie opanowanie technik oraz efektywność w walce przyniosły klasztorowi sławę o rozmiarach legendy. O skuteczności stylu walki Shaolin-ssu-kempo świadczy fakt, że garstka mnichów rozstrzygnęła losy wojny o rządy nad państwem za panowania dynastii Tang. Żyjący w XVI wieku mnich Chuen Yuan urozmaicił tradycyjną metodę walki o 170 nowych technik zaczerpniętych z konkurencyjnych stylów. Stały się one podstawą do nowej szkoły stylów zewnętrznych.

Pozycji Shaolin zagroził styl Hing-i stworzony przez generała Yue Fei na przełomie XI i XII wieku. Drugim wybitnym twórcą został mnich klasztoru Wudang w prowincji Haber, Cheng Salm Fung, który podobno wzorował się na technikach walki z Shaolin. Sztuki Walki Częstochowa – Zaobserwował walkę węża z żurawiem w której dostrzegł miękkie i płynne ruchy węża umożliwiające unikniecie ataku, co stało się inspiracja do powstania sztuki walki zwanej T’ai Chi. Charakteryzowała się ona wykorzystaniem energii wewnętrznej, miękkimi i płynnymi ruchami oraz była znacznie mniej ofensywna. Styl wewnętrzny kładł nacisk na wzmocnienie trzech czynników : jing-esencji życia, chi-energii wewnętrznej i shen-ducha.

Sztuki Walki Częstochowa: Obok dwóch ośrodków kultywowania sztuki walki Shaolin i Wudang wartym wspomnienia jest jeszcze jeden buddyjski klasztor na górze Emei, który połączył style dwóch poprzednich.

Po spaleniu klasztoru Shaolin ok. 1733 roku pięciu zbiegłych mistrzów zwanych „Pięcioma Starszymi” rozpoczęło wędrówkę po całych Chinach nauczając ludność świecką swej sztuki. Podobny los spotkał klasztor Wudang i Emei. Uciekinierzy, aby zapewnić przetrwanie odwiecznej sztuki walki i dokonać zemsty, modyfikowali style i otwierali własne szkoły. Sytuacja polityczna kraju zmuszała niejednokrotnie do wykorzystania ich w praktyce wiec metody skutecznego unieszkodliwiania przeciwnika były nieustannie doskonalone. Północna część Chin była kolebką stylów „zewnętrznych” – Wai Chia wywodzących się z klasztoru Shaolin. Techniki bazujące przede wszystkim na sile mięsni najprawdopodobniej dały początek japońskiemu karate. Zaś style „wewnętrzne” – Nei Chia rozwijały się na południe od rzeki Jang Tse. Style zawierające więcej elementów wyzwolenia energii ludzkiego ciała jak i głębokie aspekty filozoficzne. Perfekcyjnie opanowane style „wewnętrzne” jak i „zewnętrzne” były równie skuteczne w unieszkodliwieniu przeciwnika lecz warto wspomnieć, że obydwa posiadały silnie strzeżone tajemnice. Być może najbardziej tajemniczymi są ciosy „wibrującej ręki” stosowane w stylach „wewnętrznych”. Polegają one na koncentracji własnej energii Chi i przekazaniu jej przeciwnikowi ciosem niemal niewyczuwalnym. Skumulowana energia niszczy organy wewnętrzne przeciwnika. Jednym z rodzajów jest „cios opóźniony” – dim mok, którym atakuje się jeden z witalnych punktów na ciele, a efekt jest widoczny po pewnym czasie, kilku dniach, miesiącu i najczęściej kończy się śmiercią. Około XV wieku wraz z podbiciem przez Japonię archipelagu należącego do Chin sztuki walki dotarły do Japonii. Japońska sztuka walki karate (tłum. puste ręce) powstała na Okinawie leżącej u wschodnich wybrzeży Chin. Wywodzi się ona z okinawskiej sztuki walki zwanej to de (tłum. chińska ręka). Mistrzowie z Okinawy pobierali nauki w Chinach wiec śmiało można stwierdzić, iż kung-fu jest dalekim przodkiem karate. Pierwszym człowiekiem, który usystematyzował techniki karate oraz dał publiczny pokaz tej sztuki był Gichin Funakoshi. Zapoczątkował on także regularne i metodyczne nauczanie karate traktując je jako filozofię życia. W literaturze nazywa się go zgodnie ojcem nowoczesnego karate.

Sztuki Walki Częstochowa: Ruchy migracyjne i handlowe doprowadziły do rozprzestrzenienia się techniki walki na terenie całej Azji. W wyniku czego nastąpił gwałtowny rozwój sztuki walki i rozmaitych jej odmian, między innymi: ju-jitsu, iaido, kendo, kempo, aikido, muay thai, arnis, eskrima, didya, tang soo do, hapki do, soo bak.

W połowie XIX wieku starochińskie sztuki walki przestały być już tylko wewnątrz chińską tajemnicą. Wraz z falą chińskich emigrantów dotarły do Ameryki i Europy, jednak przez bardzo długi okres czasu były pilnie strzeżone i nie wychodziły poza chińskie dzielnice. Dopiero filmy z wytwórni w Hong-Kongu rozbudziły zainteresowanie i chęć zgłębiania wiedzy o sztukach walki. Dzięki hitom takim jak „Wejście Smoka” czy „Klasztor Shaolinsztuki walki przestały być tematem tabu niedostępnym dla ludzi z zewnątrz.

Kickboxing Częstochowa

Kickboxing Częstochowa - Sztuki walki postrzegane są głównie jako styl lub system walki mieszczący się w konkretnie określonych ramach. Karate pełnego kontaktu (pierwotna nazwa kickboxingu) nie jest przypisane żadnemu stylowi walki. Można zatem stwierdzić, iż docenia ono wszystkie inne sztuki walki poprzez stosowanie ich elementów. Kickboxing jest więc mieszanką wszystkich technik i stylów walki. Takich jak na przykład: boks, karate, mma, kung-fu, taekwondo itd. Dzięki temu sport ten, jego nowe techniki treningu i prowadzenia zawodów miały możliwości wpłynięcia na zmiany wielu tradycyjnych metod. Celem kickboxingu była konfrontacja wszech stylowa z użyciem pełnego kontaktu. Bardzo niewielu osobom udało się sprostać temu wyzwaniu. Należeli do nich głównie ćwiczący tradycyjne style walki. Próbowali oni w ten sposób wypełnić pustkę spowodowaną brakiem rywalizacji i współzawodnictwa. Bycie pionierem to niełatwa sztuka dlatego niektórzy z nich odnieśli sukces, większości się to jednak nie udało. Nowy system walki i jego prekursorzy mieli również wielu przeciwników. Szczególnie wśród konserwatywnych mistrzów tradycyjnych stylów walki. Którym nie podobało się naruszanie kultywowanych przez wieki metod i obyczajów treningowych. Kickboxing jest szerokim pojęciem i trudno o nim pisać choćby ze względu, iż nie ma jednego twórcy jak to się dzieje w przypadku aikido, karate czy taekwondo. Poza tym rozwijał się on równocześnie na terytorium trzech kontynentów: Ameryki Północnej, Azji i Europy. Dlatego na temat rodowodu tej dyscypliny pojawia się wiele dyskusji i spekulacji. Korzeni tej nowoczesnej metody walki można się również doszukiwać w muay-thai (boksie tajskim), który do chwili obecnej jest praktykowany na terenie współczesnej Tajlandii. Jednak za formalną ojczyznę tego nowoczesnego systemu walki uznaje się Stany Zjednoczone.

kick boxing częstochowa

JOE LEWIS

kick boxing częstochowa

DON DRAGON WILSON

Kickboxing Częstochowa - Do powstania kickboxingu w znacznym stopniu przyczyniła się również gwiazda światowego formatu Bruce Lee. Był on prekursorem stylu wolnego i pierwszym mistrzem, który zrewolucjonizował tradycyjne sztuki walki. Zerwał ze stereotypami likwidując ograniczenia stylowe: „Gdy powielasz klasyczne style, rozumiesz rutynę, tradycje, cienie ale nie rozumiesz siebie.” W czasie sparingów wykorzystywał najbardziej efektywne kombinacje technik z wszelkich możliwych stylów i sposobów walki. Jest pierwszym wojownikiem, który zaczyna stosować pełny sprzęt ochronny: tarcze do kopnięć, kaski, rękawice, ochraniacze na golenie. Co jest szczególnie widoczne na zdjęciach archiwalnych z pokazów i w jego późniejszych filmach (Droga Smoka i Wejście Smoka). Pierwszym uczniem Bruce’a Lee zostaje Joe Lewis. Zawodnik reprezentujący tradycyjną odmianę karate.

W lutym 1968 r. Jim Harrison organizuje pierwsze oficjalne zawody w amerykańskim karate. Według nowych reguł walki Mike Andersona w formule full-contact (uderzenia pełna siłą).W turnieju tym bierze udział sześciu zawodników: Joe Lewis (zwycięzca turnieju), Bob Wall (ekranowy Ohara z Wejścia Smoka), Skiper Mullins, J.Pat Burleson, Dawid Moon i Fred Wreh. Brak ochraniaczy i dopuszczenie uderzeń pełną siłą doprowadziło w efekcie do kontuzji i urazów. Jednak „amerykańskie karate” ciężkiego kontaktu zostało zaakceptowane przez społeczeństwo. W tym czasie powstaje pierwsza profesjonalna organizacja kickboxingu (PKA - Proffesional Karate Association). W wyniku czego w 1970 r. w Kalifornii (Long Beach Arena) zostaje zorganizowana pierwsza zawodowa walka z użyciem pełnego sprzętu ochronnego pomiędzy Gregiem Bainsem i triumfatorem walki Joe Lewisem. Pojedynek ten wzbudził ogromne zainteresowanie w USA i powszechnie ta data jest uznawana za początek narodzin kick-boxingu.

We wrześniu 1974 r. odbyły się w Los Angeles I Mistrzostwa Świata w Kick-Boxingu. W zawodach uczestniczyli przedstawiciele różnych stylów walki. Impreza odniosła ogromny sukces. W większości amerykańskich szkół karate zaczęto modyfikować systemy treningowe. Starając się je dostosować do zasad panujących w nowej odmianie walki. W połowie lat 80-tych kick-boxing znalazł się na siódmym miejscu najpopularniejszych sportów w USA.

Kickboxing Częstochowa - Do najwybitniejszych zawodników lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych należą:

Joe Lewis, Bill Wallace „Superfoot”, Benny „The Jet” Urquidez. Obecnie Joe Lewis i Bill Wallace „Superfoot” są uhonorowani szczególnym i najwyższym Międzynarodowym Tytułem „Grand Master” 10 DAN. Benny „The Jet” Urquidez jest największym autorytetem w dziedzinie profesjonalnych walk. Ma on na swoim koncie 57 zwycięskich walk na ringu zawodowym z czego 49 zakończonych przez nokaut. Po zakończeniu kariery zawodowej otworzył w Van Nuys w pobliżu Los Angeles własną szkołę walki The Jet Center”.

Do rozwoju i rozpropagowania kick-boxingu na całym świecie przyczynili się również zawodowi mistrzowie świata różnych federacji, do grona których należą między innymi:

  • Marek Piotrowski ”The Punisher” [ 9-krotny mistrz świata-nasz rodak ;)]

  • Don”The Dragon”Wilson [role filmowe: „Ognisty krąg” i „Czarny pas”]

  • Rob Kaman [ jeden z najbardziej utytułowanych zawodników na świecie]

  • Dennis Alexio [ rola filmowa: „Kickboxer”]

  • Rick Roufus [ doskonała technika nożna]

Najważniejsze organizacje kick-boxingu to:

  • PKA (Professional Karate Association)

  • WAKO (World Association of Kick-boxing Organizations)

  • ISKA (International Sport Kick-boxing Association)

  • WKA (World Kick-boxing /Karate/ Association) w formule low-kick

  • PKC (Professional Karate Commission)

  • WAKO PRO

 

kick boxing częstochowa

MAREK PIOTROWSKI

Kickboxing Polska

Kick Boxing Polska – W Polsce kickboxing rozwinął prekursor sportów walki Andrzej Palacz VIII Dan, niestrudzony propagator tej dyscypliny i trener wielu mistrzów (aktualnie Prezes PZKB). Kickboxing to nowoczesny sport walki, a jego burzliwy rozwój przypada na początek lat osiemdziesiątych.

W roku 1984 za sprawą Marka Frysza zostaje powołana Pierwsza Rada Klubów Kick-Boxingu w naszym kraju. W tym samym roku w Radomiu odbywają się pierwsze, nieoficjalneMistrzostwa Polski Seniorów w KickBoxingu w formule semi-contact. Punktem zwrotnym w historii nowego sposobu walki jest nawiązanie przez Marka Frysza (pierwszy prezes PZKB) kontaktów z przedstawicielami WAKO (World Association Kickboxing Organizations).

Kickboxing Polska

Kickboxing Polska

 

W dniu 16 grudnia 1989r.w Sosnowcu odbywa się Pierwszy Zjazd Założycielski powołujący oficjalnie Polski Związek Kick-Boxingu.

Pierwszy historyczny skład zarządu:

M.Frysz – prezes

A.Palacz – trener kadry narodowej

A.Czernecki – w-ce prezes i szef strefy zachodniej

W.Kożon – szef strefy wschodniej

M.Głowacki – szef sędziów

K.Wieczorek – szef komisji szkolenia instruktorów

D.Preiss – szef komisji ekonomicznej

K.Jagodziński – szef komisji dyscyplinarnej

W.Tomaszewski – lekarz

J.Zajączkowski – szef strefy południowej

Komisja rewizyjna:

M.Gąsiorek , C.Podraza , Z.Trzeciak , K.Kasprzak , B.Zakrzewska

Kickboxing – Regulamin Sportowy

kickboxingu obowiązuje regulamin sportowy, który umożliwia prowadzenie realnej walki z zachowaniem bezpieczeństwa walczących zawodników. Walka w kickboxingu przebiega w następujących formułach:
semi – contact – walka przerywana na planszy

light – contact – walka ciągła z ograniczonym kontaktem na planszy

full – contact – walka ciągła z pełnym kontaktem w ringu

low – kick – walka jak w full-contact, plus atak noga w udo

Normy egzaminacyjne na stopnie szkoleniowe w PZKB:

10 – stopień uczniowski – biały pas

9 – stopień uczniowski – biały pas z żółtym zakończeniem

8 – stopień uczniowski – żółty pas

7 – stopień uczniowski – żółty pas z pomarańczowym zakończeniem

6 – stopień uczniowski – pomarańczowy pas

5 – stopień uczniowski – zielony pas

4 – stopień uczniowski – niebieski pas

3 – stopień uczniowski – brązowy pas z niebieskim zakończeniem

2 – stopień uczniowski – brązowy pas

1 – stopień uczniowski – brązowy pas z czarnym zakończeniem

MMA Częstochowa

MMA Częstochowa czyli mieszane sztuki walki to nowoczesna dyscyplina sportowa, która w swojej metodyce z powodzeniem wykorzystuje wszystkie sporty i sztuk walki wychodząc poza ramy pojęcia styl walki. Walczący zawodnicy wykorzystują wszystkie techniki walki z różnych sportów i sztuk walki bez żadnych ograniczeń za wyłączeniem technik zagrażających życiu czy trwałym uszkodzeniom ciała. Światowe środowisko martial arts uważa, że twórcą nowoczesnego mma jest Bruce Lee prekursor stylu wolnego w którym wszystkie chwyty są dozwolone. Jun Fan pierwszy zrewolucjonizował sztuki walki, zaczął łączyć i mieszać (mixed martial arts) przeróżne style walki.

mma częstochowa

mma częstochowa

 Publicznie wyraził swoją opinię w środkach masowego przekazu, że nie uznaje słowa „styl walki”. W tym okresie nie zyskał zwolenników, a jego wypowiedzi wstrząsnęły światem sztuk walki do tego stopnia, że tradycyjne szkoły walki nie zaakceptowały jego metod, a mistrzowie uznali go za szarlatana. Nowoczesne sztuki walki i międzynarodowe organizacje martial arts, które powstały dzięki Bruce Lee doceniły jego zasługi dopiero po śmierci. Trenuj MMA Częstochowa.

Korzeni mma doszukuje się już w 648 roku p.n.e. w Grecji gdzie podczas starożytnych igrzysk olimpijskich wprowadzono dyscyplinę sportową o nazwie pankration w której połączono zapasy i boks. Techniki z klasycznych greckich zapasów oraz pięściarstwa stały się z czasem bardzo widowiskową częścią antycznych igrzysk. Złagodzona forma olimpijskiego pankrationu była przewidziana również dla młodych chłopców. Nowoczesne mieszane sztuki walki mają wspólny rodowód z organizowanymi w XX wieku brazylijskimi turniejami vale tudo oraz japońskimi zawodami kakutougi. Pierwszy oficjalny turniej mma zainicjowano 15 listopada 1993 roku przez Ultimate Fighting Championships na regułach wszechstylowych „gladiatorskich walk” z udziałem rożnych mistrzów sztuk walki. W 1997 roku nastąpił burzliwy rozwój nowego, sportowego trendu zarówno w USA, Brazylii oraz Japonii. Począwszy od pierwszego turnieju do dnia dzisiejszego ważną rolę odgrywa tzw. enterntainment czyli obecność telewizji, sponsorów i zapewnienia widzom świetnego widowiska sportowego. Wraz z dużymi pieniędzmi w mma pojawiło się coraz więcej przedstawicieli różnych szkół walki:kickboxingu, boksu, judo, zapasów, jujutsu, karate, muay thai, K1. Stopniowo podnosili oni poziom rywalizacji sportowej. Metodyka nauczania w mma zmierza do wszechstronnego wyszkolenia zawodnika, który potrafi prowadzić walkę w dystansie używając technik nożnych, półdystansie korzystając z ciosów zadawanych pięściami oraz umiejętnego przejścia w klincz, aż do sprowadzenie przeciwnika do walki w parterze.
Dlatego najważniejszym aspektem jest tzw.trening przekrojowy w którym fighter uczy się płynnego przechodzenia między tymi trzema dystansami. Zawodnicy walczą w krótkich spodenkach na boso oraz lekkich rękawicach (jak w Pancrase, RINGS) przystosowanych do chwytania i uderzania. Rywalizacja prowadzona jest na ringu bokserskim luboktagonie-Octagon, ośmiokątnym polu walki z siatki potocznie nazywanym klatką stąd często sformułowanie walki w klatkach. Zwycięstwa najczęściej następują przez nokaut w stójce lubwalki w parterze na skutek duszenia, dźwigni czy też decyzji sędziowskiej. Mieszane sztuki walki swój rozwój zawdzięczają Jujutsu, a szczególnie przedstawicielowi brazylijskiego jujutsu- Royce Gracie.
Wystąpił on w pierwszym historycznym turnieju zorganizowanym przez Ultimate Fighting Championships i kolejnych dwóch edycjach wygrywając wszystkie walki. Został uznany za legendę mma pokonując wszystkich w trakcie walki w parterze, zmuszając swoich przeciwników do poddania. Jednak największym wyczynem, który świadczy o jego kunszcie i mistrzostwie jest fakt, że pokonał wszystkich swoich rywali nie robiąc im najmniejszej krzywdy. Royce Gracie przyczynił się do rozpropagowania mma i brazyliskiego jiu- jitsustając się honorowym członkiem Galerii Sław UFC. Oczywiście na rozwój wyczynowego mma mieli również nowi mistrzowie UFC odnoszący sukcesy i reprezentujący rozmaite style walki. W konfrontacji sztuk walki w klatce największe zastosowanie miały kontaktowe style walki takie jak: muay thai, kickboxing, boks, brazylijskie jujutsu, sambo, zapasy(grappling), judo. Nie sprawdziły się natomiast tradycyjne szkoły walki jak: aikido, karate czy taekwondo. Najważniejsze organizacje mma na świecie to:UFC, PRIDE FC i HERO’S. Burzliwy rozwój mieszanych sztuk walki w Polsce spowodował również rozwój wielu organizacji do których należą:KSW, MMA Attack, Fighters Arena, Profesjonalna Liga MMA, Amatorska Liga MMA. Podsumowując listę rankingową odbytych walk w mieszanych sztukach walki sprawdza się teoria i historyczna wypowiedź Bruce Lee która mówi: „Każdy z nas jest wybitną indywidualnością to nie styl walki wygrywa tylko człowiek”.

Muay Thai Częstochowa

Muay Thai CZĘSTOCHOWA – Muay Thai  to sztuka walki wywodząca się z bogatszego systemu wojennego zwanego Krabi Krabong Walka Pałka Miecz i jest jego bezbronną odmianą. Boks syjamski jest oryginalną sztuką walki Tajów sięgającą historią aż do XIII wieku i panowania króla Ramkamhenga.

Muay Thai Częstochowa

Muay Thai Częstochowa

Przed walką wykonywany jest ceremoniał Ram Thai mający znaczenie religijno-obrzędowe.
W zapiskach z XVI wieku znajdujemy waleczne wyczyny Czarnego Księcia – Nai Khanom Dom. W 1719 roku książę Phra Chao Seua zezwolił na publiczne prowadzenie walk o zakłady i nagrody. W muay thai są również widoczne wpływy kulturowe pochodzące z Chin i regionów hinduiskich.

Należy również wspomnieć o różnicy muay thai od usportowionej wersji boksu tajskiego na którego wpływ miał świat zachodni. W 1930 roku przyjęto zasady boksu europejskiego, rękawice, rundy sportowe. Na przełomie 1972 roku usystematyzowano przepisy sportowe w kierunku podniesienia bezpieczeństwa walczących. Jednym z pierwszych historycznych zawodników walczącym z przedstawicielem muay thai był Benny The Jet Urquidez. Pojedynek sportowy miał miejsce w 1975 roku w formule full contact. Była to pierwsza profesjonalna walka Urquideza o Tytuł Zawodowego Mistrza Świata w Kickboxingu zakończona jego zwycięstwem. Przyniosła mu również wielką sławę w Tajlandii czego wynikiem był szereg pokazów, które przeprowadził dla rodzinny królewskiej Tajlandii. Tradycyjna odmiana [muay thai]jest bardzo brutalną sztuką walki w której szczególnie destrukcyjne są potężne uderzenia kolanami, łokciami, głową, atakami na oczy, szyję, stawy. Boks tajski składa się również z niskich kopnięć okrężnych na udo często występujących również w Karate Kyokyshin i współcześnie w formule K-1. To kopnięcie jest wykonywane specjalnie utwardzaną kończyną dolną podudzia i niemal prostą nogą zupełnie odmiennie niż w karate. Charakterystyczne są również wysokie uderzenia kolanem, uderzenia i obrony łokciami oraz techniki sztuki walki w klinczu.

Współcześnie techniki muay thai są wykorzystywane niemal w każdym utylitarnym systemie walki, szkoleniu służb mundurowych oraz kursach samoobrony organizowanych przez rozmaite szkoły walki. Nowoczesny świat docenił walory techniczne i treningowe tradycyjnej sztuki walki muay thai.
W Tajlandii boks tajski uprawiają 10-12 letni chłopcy, którzy już w tak młodym wieku są objęci profesjonalnym, bardzo ciężkim treningiem bokserskim. W tajskich warunkach klimatycznych trening sportowy odbywa się pod gołym niebem przy użyciu tarcz, poduszek tajskich, worka oraz bardzo prostych przyborów. Trener po ciężkim treningu wytrzymałościowym szybko wyłania grupę profesjonalnych młodych thai bokserów, którzy toczą płatne walki w swojej kategorii wiekowej. Muay thai miało również wpływ na rozwój współczesnego kickboxingu. Kickboxing ma wspólny rodowód z boksem tajskim choć na ten temat istnieje wiele teorii i spekulacji.

Krav Maga Częstochowa

Krav Maga Częstochowa – Krav Maga to bojowy system walki wręcz w bliskim kontakcie, którego twórcą i pionierem był czeski Żyd – Imrzich Lichtenfeld (1910 – 9.01.1998 r.). Był on synem Samuela Lichtenfelda cyrkowego siłacza i zapaśnika.

Krav Maga Częstochowa

Krav Maga Częstochowa

Młody Imi idąc w ślady ojca trenował z sukcesami zapasy, boks, gimnastykę. Prawdopodobnie w tym okresie miał również kontakt z technikami Jujutsu. Stojąc w obliczu zagrożenia jakie niesie II wojna światowa i faszystowskie Niemcy zorganizował grupę samoobrony, która starała się przeciwstawić agresywnym nazistowskim bojówkom. Dzięki doświadczeniu zdobytemu w realnej walce nabył również umiejętności taktyczne, które przyczyniły się do powstania wielozakresowego systemu samoobrony i walki wręcz. W 1940 roku Lichtenfeld brawurowo uciekł do Palestyny, a cztery lata później rozpoczął nauczanie swojej sztuki walki w oddziałach zbrojnej organizacji Hagana.

Następnie po powstaniu Izraela w 1948 roku w siłach zbrojnych tego państwa, zwłaszcza w elitarnych jednostkach specjalnych wojska, wywiadu i służb mundurowych. W latach 60-tych w Izraelu zmienił nazwisko na Sde-Or dalej szkoląc formacje wojskowe. System szkolenia bojowego był prosty i składał się z kilkunastu technik obronnych. Z biegiem czasu otwarte wojny i tajne operacje prowadzone przez Izrael oraz konieczność przeciwstawienia się atakom terroryzmu spowodowały rozszerzenie systemu o specjalne techniki interwencyjne np.zatrzymania, aresztowania policyjne, walkę nożem, strzelanie na pokładzie samolotu itp. Poczucie zagrożenia i militaryzacja społeczeństwa izraelskiego spowodowały konieczność powszechnego nauczania. Krav Maga w latach 70-tych stała się dostępna dla normalnych obywateli. W 1978 roku powołano w Izraelu Krav Maga Association zadaniem organizacji było rozpowszechnianie i promocja.

System rozwijał się również bardzo dynamicznie w USA w wyniku czego w 1999 roku powołano do życia Krav Maga Worldwide Enterprises, która zajmuje się edukacją instruktorów. Od śmierci Imiego Lichtenfelda organizacją kieruje Darren Levine i Eyal Yanilov, który często odwiedza Polskę prowadząc seminaria szkoleniowe. W krav maga stosuje się techniki oparte na naturalnych odruchach obronnych. Szybkie kombinacje niskich kopnięć, uderzeń kolanem, łokciem, głową oraz krótkimi sekwencjami technik walki w parterze. System stawia nacisk na brak schematów podobnie jak w Jeet Kune Do Bruce Lee. Głównym celem krav maga system jest umiejętność wyłączenia stresu w chwili zagrożenia i pozbawienie napastnika zdolności do prowadzenia dalszej walki przy użyciu najskuteczniejszych technik i jak najmniejszym nakładzie sił.

Karate Częstochowa

Karate Częstochowa – („To-de” pierwotna nazwa – chińska ręka, term. związany z dynastią Tang).

Tomasz Boral „Backfist”

Karate – pusta ręka

Karate jest sztuką walki wręcz z udziałem ciosów i kopnięć skierowanych w wybrane okolice ciała przeciwnika. Polega na specjalnym przygotowaniu psychofizycznym i duchowym do walki w obronie najwyższych wartości, a zwłaszcza ludzkiego życia. Trening karate wykorzystywany jest do rozwoju osobowości i nosi miano karate-do. Rodowód karate jest nierozerwalnie związany z Chinami gdyż tam należy się go doszukiwać. Dzięki ekspansji ludności z Chin na Okinawę przybyło wielu ekspertów Shorinji-kempo, którzy przyczynili się do rozwoju późniejszego karate.

Karate Częstochowa

Karate Częstochowa

Ogromny wpływ na rozwój tego stylu walki miał twórca tradycyjnego Shito-ryu z Okinawy Mabuni Kenwa. Jednak największym autorytetem powszechnie uznawanym za twórcę i ojca współczesnego karate jest Gichin Funakoshi (1868-1957), który w 1916 roku w Kioto jako pierwszy zademonstrował i usystematyzował techniki nowoczesnej sztuki walki. Opracowany przez niego system technik jest do dzisiaj podstawą nauczania wielu stylów i szkół walki. Funakoshi był człowiekiem wszechstronnie wykształconym, wzbogacił nowoczesną sztukę walki w sensie myślowym i moralnym. Znawca buddyzmu i Zen zwracając uwagę na filozofię sztuki walki, etykietę i reguły postępowania uczniów. Zmierzał do doskonalenia się w sensie duchowym odtrącając niezdrową rywalizację i partykularyzm rozmaitych stylów. Był także twórcą nazwy „karate” oraz przeciwnikiem usportowienia sztuki walki. Formalnie nazwę „karate” przyjęto w 1936 roku podczas zjazdu mistrzów na Okinawie. Dynamiczny rozwój tej metody walki doprowadził również do jej rozłamu na rozmaite style. Najważniejsze odmiany japońskiej sztuki walki to: Shotokan, Wado-ryu, Goju-ryu, Shito-ryu i Kyokushin.

Tradycyjne stopnie uczniowskie w karate nazywane są „kyu” natomiast mistrzowskie „Dan” podobnie jak w judo i ju-jitsu. Po śmierci Funakoshiego odbyły się pierwsze mistrzostwa karate, a sportowa odmiana tej sztuki walki odstąpiła od filozoficznych założeń sędziwych mistrzów. W 1964 roku powstała Japońska Federacja Karate – FAJKOFederation of All Japan Karate-do Organizations. Do najbardziej znanych międzynarodowych organizacji karate należą: World Union Karate-do Organizations, World Karate Federation, International Traditional Karate Federation. Trening karate składa się z formy tradycyjnej „kata” oraz formy sportowej „kumite”. Obowiązującym strojem podczas zajęć są białe kimona (karatega), rywalizacja odbywa się na boso. Rozwój karate w Polsce przypada na lata siedemdziesiąte. W 1977 roku powstała Centralna Komisja Karate przy TKKF ciesząca się dużym zainteresowaniem studentów. W 1980 roku założony został Polski Związek Karate zrzeszający kluby sportowe i szkoły walki z całego kraju.

W Polsce do burzliwego rozwoju karate w latach 80-tych przyczyniła się premiera filmu „Wejście Smoka”.